Szanowni Państwo !

Po 45 latach pracy zawodowej, w tym 28 latach na stanowisku Wójta Gminy Ciechanów, przyszedł czas na emeryturę. To także czas podsumowań i podziękowań.

Doskonale pamiętam, że gdy w 1982 roku – jeszcze jako młody chłopak- zostałem wiceprezesem GS w Grudusku, to mój ojciec powiedział: ,,Synu, w wieku 25 lat osiągnąłeś już wysokie stanowisko. Pamiętaj przez całe życie, że ktokolwiek by przed Tobą stanął – niezależnie czy będzie w brudnych roboczych ciuchach, czy w smokingu – to każdy jest takim samym człowiekiem . I traktuj go tak samo…’’. Te słowa Ojca towarzyszyły mi każdego dnia mojego życia i stały się moim mottem.

Chociaż pochodzę z Gminy Grudusk, to przez większą część życia mieszkam w Ciechanowie. Nawiązując do słów Biblii:,,tam skarb Twój, gdzie serce Twoje’’, to właśnie moje serce oddałem Gminie Ciechanów, a konkretnie mieszkającym tam ludziom. Bowiem największym skarbem i wartością Gminy są sami mieszkańcy.

Pracę na stanowisku wójta traktowałem jako służbę dla ludzi. Zawsze można było do mnie przyjść ze swoim problemem, gdy tylko mogłem to starałem się pomagać, zarówno w sprawach urzędowych, jak i osobistych. Mam też swoje wady i nigdy ich nie ukrywałem. Czasem może komuś powiedziałem o dwa słowa za dużo i kogoś uraziłem. Na swoje usprawiedliwienie mogę powiedzieć jedno – zawsze byłem szczery i mówiłem to, co myślę. Jeśli kogoś tym uraziłem, to przepraszam.

Przez te 28 lat starałem się być zawsze z mieszkańcami. Towarzyszyłem im podczas ślubów, wspólnie z nimi radowałem się z narodzin dzieci, wręczałem medale   za długoletnie pożycie małżeńskie, płakałem na pogrzebach… Byliśmy razem w chwilach smutku i radości. Tych drugich na szczęście było więcej.

Wspólnie tworzyliśmy teraźniejszość i przyszłość Gminy Ciechanów.

Rosnąca ilość mieszkańców, nowe miejsca pracy, kolejne inwestycje – to dawało największą satysfakcję. Wierzę, że ten rozwój będzie kontynuowany.

Dziękuję wszystkim mieszkańcom, Samorządowcom, Firmom, Instytucjom i Partnerom Społecznym, z którymi dane mi było współpracować. Liczę, że dalej tak będzie, choć może na innych płaszczyznach. Bo przecież nie mówię ,,żegnajcie’’, mówię: ,,do zobaczenia’’ ! 

Marek Kiwit